چرا نام این تکیه «درخونگاه» است؟


در روزهای عادی سال کارگاه نجاری و در محرم و صفر محل عزاداری است. نام آن تکیه «درخونگاه» است و قدمت آن به دوره قاجاریه می رسد. روایات زیادی در مورد نام تقیه وجود دارد، اما رایج ترین باور این است که نام تقیه از کلمه “خون” گرفته شده است.

به گزارش ایسنا، درخونگاه محله ای کوچک در سنگلج بود که یکی از قدیمی ترین تکیه های تهران در آن قرار دارد. این تکیه سال‌ها میزبان یکی از نخل‌های کهنسال بود که به روایتی متعلق به تابلوی «چال میدانی» است و به دستور ناصرالدین شاه قاجار.

ماجرا از این قرار بود که هیأت چال میدانی و دارخونگاه بر سر نخل کهنسال با هم نزاع می کردند که در یکی از این اختلافات یکی از اعضای هیئت در خونگاه کشته شد و ناصرالدین شاه به نخل میدانی دستور داد تا به خونریزی پایان دهد. برای استراحت در خانه

البته نصرالله حدادی، یکی از علمای تهران قدیم، این ماجرا را به گونه ای دیگر بیان می کند: «دعوای این دو محله بر سر نخل ها نبود، بلکه بر سر این بود که کدام دسته از دسته های عزاداری ابتدا وارد بازار تهران شدند.

عبدالله مصطفی این واقعه را در کتاب شرح زنگدانی من اینگونه بیان کرده است: «ناصرالدین شاه برای خجالت شال صحرایی دستور داد کف دست آنها را به درب خانه ببرند.

در برخی از روایات دیگر آمده است: نام این محله و پشتوانه آن از این جنگ ها و خونریزی ها بوده است، اما در روایتی دیگر به دلیل حضور انبوه وزرا در این محله از جمله مشیر آل بوده است. – سلطانه، مجدالدوله، مصطفی الممالک و دیگران… این محله را «خنجه» می گفتند و نام آن درشینگه بود نه درخونگه.

این تکیه باستانی همچنان میزبان عزاداری های مردمی در ماه های محرم و کارگاه نجاری در بقیه ایام سال است. عقایدی نیز وجود دارد، به عنوان مثال، زنان برای اجابت مزاج در روز تسووا زیر درخت نخل سیصد ساله شیرینی درست می کنند.

چرا اسم این ساپورت خوانده می شود

درخت نخل سیصد ساله

چرا اسم این ساپورت خوانده می شود

چرا اسم این ساپورت خوانده می شود

درخونگاه در توابع فعلی شهری منطقه ۱۲، نزدیک بازار تهران و خیابان پانزده خرداد قرار دارد که نام فعلی آن «شهید اکبر نژاد» است. دارخونا در گذشته بین تقاطع بوذر جمهوریت و تقاطع گلوپندیک قرار داشت. بازاری با سقف شیبدار وسط خانه بود که به خیابان شاهپور، گذر مصطفی و قلی، کوچه کلا، بازار نو، مسجد شزدا خانم، بازار قوام الدوله، پسینار و بازار منتهی می شد.

انتهای پیام