سرمایه های احتمالی که ممکن است بر سر بیماران فرو بریزد



بعد از هر زلزله، آتش سوزی، سیل، فروریختن ساختمان و حوادثی مانند شهر آبادان، فقط به یاد می آوریم که ساختمان های ما به اندازه کافی استحکام ندارند، ایمنی سازه های ما قابل اعتماد نیست و امکانات مدیریت بحران کافی نیست و بیمارستان های ما کافی نیستند. در خطر و بحران پناهگاهی برای مردم است، آنها فرسوده هستند، موضوعی که در مورد آن صحبت شده است توسط یک کارشناس ایمنی گزارش شده است.

به گزارش ایسنا، پس از سقوط پایتخت، بحث ایمنی ساختمان دوباره مطرح شد. موضوعی که بعد از این بحران ها همیشه برای ما اولویت پیدا کرده و بعد از مدتی دوباره فراموشش می کنیم. درست مثل زمانی که پلاسکو در آتش سوخت و فروریخت، همان‌طور که زلزله بیمارستان‌های تازه افتتاح‌شده‌ای را که در شرف افتتاح بودند، ویران کرد، حالا مثل کلان‌شهری که زندگی‌های بسیاری زیر آوار مدفون شده‌اند.

اکنون دوباره بحث ایمنی ساختمان در کشور مطرح شده و حتی در تهران ۱۲۹ ساختمان در وضعیت ناایمن اعلام شده است. ساختمان هایی که نامشان به صورت رسمی اعلام نشده است از گوشه و کنار و از اظهارات قبلی برخی مسئولان از جمله نام چندین بیمارستان و مرکز درمانی قابل مشاهده است. موردی که عمق یک فاجعه بالقوه را نشان می دهد. چون بیمارستان ها باید افراد را اسکان دهند، بیماران و مصدومان بحران ممکن است بعد از کوچکترین حادثه طبیعی یا غیرطبیعی به بحرانی مانند متروپل یا پلاسکو یا … تبدیل شوند.

عباس استداق زاده – مدیر گروه بهداشت در حوادث و بلایا دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفت و گو با ایسنا، وی در خصوص وضعیت خستگی بیمارستانی در کشور گفت: مطالعات متعددی برای بررسی ایمنی بیمارستان ها انجام شده است که برخی از آنها مختص شهرستان و فرمانداری است اما ظرف دو سال وزارت امور خارجه بررسی جامعی را انجام داده است. بررسی ایمنی بیمارستان‌های سراسر کشور». در طول سال ها، آنها سیستمی به نام ارزیابی ایمنی بیمارستان یا HSI توسعه داده اند.

۲ مطالعه ایمنی بیمارستان دولتی

وی افزود: این بررسی ها یک بار در سال ۱۳۹۲ خورشیدی بر روی ۲۲۴ بیمارستان برای ارزیابی ایمنی انجام شد که نشان داد وضعیت شاخص های ایمنی متوسط ​​و کمتر از ۴۰ درصد بوده است. در این مطالعه مطالعاتی بر روی سه بخش اصلی شامل ایمنی سازه، ایمنی سازه شامل کلیه تجهیزات و امکانات بیمارستانی و ایمنی عملکردی بیمارستان که به وضعیت برنامه ها و سازه های مدیریت بحران در داخل بیمارستان می پردازد، انجام شد.

مصدق زاده گفت: البته ابزار اندازه گیری ایمنی متفاوت است. برخی بسیار دقیق و برخی دیگر چندان دقیق نیستند. همچنین برخی از ابزارهای ارزیابی ایمنی ایمنی را کاملاً کمی و برخی دیگر ایمنی را به صورت کیفی ارزیابی می کنند. به همان اندازه که بخواهیم به سمت کمی سازی حرکت کنیم، زمان، امکانات، منابع و اطلاعات زیادی می طلبد.

پروفسور تقی زاده ادامه داد: مطالعه دوم در سال ۱۳۹۵ با همین ابزار روی ۴۲۱ بیمارستان تکرار شد و نزدیک به ۵۰ درصد بود. البته بیشتر اقداماتی که انجام شد روی شاسی نبود. یعنی درصد یکپارچگی سازه ها تفاوت چندانی با هم ندارند و حتی در بحث تجهیزات و امکانات بیشتر از اینها. یعنی بخش غیر ساختاری و عملکردی بیمارستان ها بهبود یافته است.

مدیر گروه بهداشت حوادث و بلایا دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیان اینکه بعد از سال ۱۳۹۵ متاسفانه مطالعه جامعی در خصوص ایمنی بیمارستان ها انجام نشده است، گفت: آیا از نظر بیمارستانی بین ۴۰ تا ۵۰ درصد قرار می دهیم. ایمنی یا نه؟ البته یک مطالعه آزمایشی دیگر در مورد تاب آوری بیمارستانی در استان یزد انجام دادیم که نتایج مشابهی داشت.

میانگین سطح ایمنی در بیمارستان های کشور

پروفسور مستقی زاده گفت: بر این اساس به طور کلی می توان گفت که وضعیت ایمنی در بیمارستان ها در حد متوسط ​​است و نمی توان گفت. خیلی هم بد نیست و وضعیت خیلی خوبی هم ندارد، اما چون بیمارستان ها مکان های حیاتی و حساسی هستند و در صورت بروز حادثه باید فعال باشند و بتوانند به بیماران خدمات ارائه دهند، طبیعتاً انتظار داریم که وضعیت بیمارستان ها بهتر شود. از این .. و بتوانیم ایمنی را به ۷۰ تا ۸۰ درصد برسانیم که وضعیت خوبی است. تا آنجا که من می دانم از سال ۱۳۹۵ تاکنون مطالعه جامعی در مورد بیمارستان ها در ایران انجام نشده است.

بیمارستان های نوسازی شده فرو ریخت!

وی با بیان اینکه البته بیمارستان های ۶۰ تا ۷۰ ساله از جمله بیمارستان های فرسوده کشور هستند، افزود: شایان ذکر است که وضعیت ایمنی بیمارستان ها به نوع سازه مورد استفاده و با توجه به شرایط ساخت بستگی دارد. «بیمارستان چه شکلی است؟ ما در زلزله اهر ورزقان بیمارستانی داشتیم که کاملا نو بود و هنوز افتتاح نشده بود، اما طاقت زلزله را نداشت. این ساختمان به تازگی ساخته شده بود، اما او به دلیل کیفیت پایین ساخت نتوانست آن را تحمل کند.

ضرورت توجه به ایمنی بیمارستان های ارجاعی

استادقی زاده گفت: در مناطق شهری به دلیل جمعیت زیاد و از سوی دیگر به دلیل اینکه بیمارستان های شهری مرجع و بیمارستان ارجاعی هستند. به خصوص در تهران که بیماران از سراسر کشور برای درمان به بیمارستان های مرجع مراجعه می کنند، این بیمارستان ها از نظر ایمنی نیاز به توجه بیشتری دارند.

مقررات ایمنی ساختمان قابل اجرا نیست!

وی در خصوص راهکارهای ایمن سازی بیمارستان ها در کشور با توجه به حادثه خیز بودن ایران، گفت: به نظر من بزرگترین و مهمترین مشکل ما عدم جدیت در اجرای قانون است. ما هیچ کمبودی در قانون نداریم. ما در حال حاضر ۲۸۰۰ آیین نامه برای ساختمان هایی داریم که در آنها به طور خاص به بیمارستان ها اشاره شده است. آئین نامه ۲۸۰۰ که توسط اداره مسکن و شهرسازی ارائه شده است، خطر لرزه ای کشور را در هر منطقه مشخص می کند، احتمال وقوع زلزله در هر منطقه چقدر است و بر اساس آن مثلاً اگر منطقه پرخطر می خواهید. ساخت بیمارستان باید شرایط خاصی را داشته باشد و در صورت وجود خطر متوسط ​​بستری در منطقه، قوانین دیگری نیز باید رعایت شود. بنابراین قوانین زیادی وجود دارد. حتی در سال ۱۳۹۶ تصمیم بسیار جدی از سوی هیات وزیران با عنوان کاهش آسیب پذیری شهرهای بزرگ دریافت کردیم که در آن بحث ایمنی بیمارستان ها نیز مطرح شد، اما اکنون باید این سوال را مطرح کرد که تا کنون چه تعداد از این آیین نامه ها، دستورالعمل ها و مصوبات صادر شده است. اجرا شد؟ .

لزوم نظارت بر نقشه ها و مقررات مربوط به ایمنی ساختمان

استاج زاده ادامه داد: ما در کشور قوانین را تصویب می کنیم و برنامه ها و غیره را تصویب می کنیم، اما بحث نظارت بر اجرای برنامه ها و مصوبات نباید مورد توجه قرار گیرد. ما قطعا به سیستم های نظارت بر اجرای برنامه نیاز داریم. اگر قانون یا برنامه ای در هیأت وزیران، وزارت مسکن و شهرسازی و … تصویب شود و بودجه و اعتباری به آن اختصاص داده شود، پس درصد این برنامه اجرا شده و نقاط قوت و ضعف آن چیست؟ اگر نه، چرا که نه و چه کسی نکرده است؟ گاهی اوقات شما برای یک سازمان نرم افزار می نویسید، اما منابع آن را فراهم نمی کنید. این مدیری است که نمی تواند قوانین را با دست خالی اجرا کند. در حال حاضر بیمارستان‌های تهران فرسوده اعلام شده‌اند، قرار است مقاوم‌سازی، بازسازی یا بازسازی شوند و برای این اقدامات باید منابع در اختیار وزارت بهداشت یا هر جا که قرار است این کار را بکند.

نیاز به جامعیت در ایجاد ارزیابی ریسک

این کارشناس ایمنی و مدیریت بحران گفت: تصمیم گیری در مورد بیمارستان های فرسوده کشور باید بر اساس میزان ریسک آنها اتخاذ شود. مدل های ارزیابی ریسک متفاوت است. هنگامی که یک واحد آتش نشانی ارزیابی خطر را انجام می دهد، مسائل ایمنی ساختمان یکی از نگرانی های اصلی آنها است و مسائل لرزه ای ممکن است برای آنها اهمیت کمتری داشته باشد. اگر بخواهیم ریسک ها را ارزیابی کنیم، باید جامع باشیم. بیایید نگاهی به ایمنی، ارزیابی زلزله، سازه ها و غیره بیندازیم. ساختمانی مثل پلاسکو داریم که ممکن است در اثر آتش سوزی فرو بریزد و ساختمان دیگری مثل متروپل به دلیل نامناسب بودن زیر بنا و زمین و در عین حال ممکن است ساختمان به دلیل اینکه روی گسل یا در محدوده گسلی ساخته شده است فرو بریزد. باید جامع باشد و در مورد زمین، زیربنا، روبنا و … بحث کند.

پروفسور تقی زاده گفت: «در بسیاری از شرایط ایمنی، ممکن است فقط لازم باشد که سازه را کمی تقویت کنیم. مثلاً بیمارستانی مثل امام خمینی که قابل تخریب نیست، در کنار مکانی مثل درمانگاه مهدی (عج) ساخته شود تا اگر جابه جا یا بازسازی شد، خدمات قطع نشود. بر این اساس، معتقدم بسیاری از بیمارستان های فرسوده می توانند برای مقاوم سازی استفاده شوند. با این حال، برخی از آنها باید نابود شوند.

وی تاکید کرد: توصیه من ادامه مطالعات مربوط به ایمنی بیمارستان است که از سال ۱۳۹۲ آغاز شده است. البته این مطالعه یک ارزیابی مقدماتی است و اگر بخواهیم دقیقتر بخواهیم بحث های مهندسی و … را وارد کنیم. من فکر می کنم بعد از شش سال، این مطالعات قطعا نیاز به تکرار دارند.

انتهای پیام